SZKOLNY PROGRAM PROFILAKTYKI

„Jedna uncja prewencji jest lepsza
niż tona spóźnionej interwencji”
Bhutrus Gal Bhutrus

Program profilaktyczny dla gimnazjum w Igołomi, powstał w oparciu o ewaluację, wcześniej obowiązującego programu, na lata 2007-2010. Ewaluacja została dokonana poprzez diagnozę w wybranych obszarach programu.
Diagnozie zostały poddane następujące obszary, obejmujące następujące czynniki ryzyka, sprzyjające podejmowaniu zachowań ryzykownych przez młodzież:

• Alkohol, narkotyki, moda na branie palenie i picie, brak umiejętności zachowań asertywnych, ułatwiony dostęp do środków psychoaktywnych, przedwczesna inicjacja seksualna: Obserwacja i analiza sytuacji mogących świadczyć o sięganiu przez młodzież po środki psychoaktywne, wykazała iż z roku na rok zwiększa się dostępność tych substancji. Ponadto, wśród pewnej grupy uczniów, został stworzony swoisty kult marihuany, przejawiający się w symbolice i noszenia emblematu zielonego liścia na odzieży, plecakach, ustawianiu go jako tapety w telefonach komórkowych. U jednego z uczniów zostało zdiagnozowane uzależnienie od thc, i wydane przez są postanowienie o umieszczeniu go w placówce terapeutycznej. Młodzież również, w dużej części regularnie spożywa alkohol, a sytuacje po tzw. spożyciu, są okazją do podejmowania przez nich zachowań ryzykownych.
  Należy więc jeszcze bardziej zintensyfikować działania zmierzające do redukowania powyższych czynników ryzyka. Na szerszą skalę wprowadzać programy profilaktyczno-prewencyjne i odpowiednio dobierać grupę odbiorców (odchodzić od spektakli i programów kierowanych do wszystkich uczniów, na rzecz kierowania ich do mniejszej grupy odbiorców). Działania typowo zapobiegające, prowadzić w odniesieniu do uczniów faktycznie nie mających jeszcze doświadczeń w zakresie spożywania alkoholu i narkotyków. W odniesieniu do uczniów po tzw. inicjacji, prowadzić działania naprawcze, w porozumieniu z powołanymi do tego instytucjami i placówkami. Pomimo dużych utrudnień, należy nadal współpracować z instytucjami takimi jak policja i sąd i w miarę możliwości egzekwować od nich podejmowanie czynności do jakich są powołane. Ważne jest również podnoszenie świadomości rodziców i wiedzy nauczycieli, w zakresie problemu uzależnień-organizować szkolenia i programy również w odniesieniu do tych podmiotów.
• Słabe wyniki w nauce, drugoroczność, wysoki poziom absencji, brak celów życiowych. Pomimo dobrych wyników na egzaminie kompetencji, obserwuje się bardzo słabe wyniki w procesie dydaktycznym i duży odsetek drugoroczności. Uczniowie, w dużej części, nie dążą do osiągania coraz lepszych wyników w nauce, nie podejmują starań, nie korzystają z oferowanej im pomocy w formie zajęć dydaktyczno-wyrównawczych, z góry zakładają porażkę. Zjawisko to, przybrało w naszym gimnazjum bardzo niepokojące rozmiary. Istnieje więc konieczność zmodyfikowania działań w tym obszarze i wprowadzenie określonych sposobów działania i procedur mających na celu wyeliminowanie utrwalonej już postawy pewnej grupy uczniów.

PODSTAWA PRAWNA DO WPROWADZENIA DZIAŁAŃ PROFILAKTYCZNYCH W RAMACH SZKOLNEGO PROGRAMU PROFILAKTYKI

1. Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej - art. 72.
2. Konwencja o Prawach Dziecka - art..3, art. 19, art. 33.
3. Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr67, poz. 329 z późniejszymi zmianami).
4. Rozporządzenie MENiS z dnia 26.02.2002 r. w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. Nr 51, poz. 458).
5. Rozporządzenie MENiS z dnia 31.01.2002 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 10 z 2002 r., poz.96).
6. Rozporządzenie MENiS z dnia 19.07.2002 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu nauczania szkolnego oraz zakresu treści dotyczących wiedzy o życiu seksualnym człowieka, o zasadach świadomego i odpowiedzialnego rodzicielstwa, o wartości rodziny, życia w fazie prenatalnej oraz metodach i środkach świadomej prokreacji zawartych w podstawie programowej kształcenia ogólnego (DU. Nr 121 z 2002 r., poz. 1037).
7. Program Ochrony Zdrowia Psychicznego.
8. Narodowy Program Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.
9. Krajowy Program Przeciwdziałania Narkomanii.
10. Krajowy Program Zapobiegania Zakażeniom HIV.

CEL GŁÓWNY: ŚRODOWISKO UCZNIA WOLNE OD ZAGROŻEŃ

ZADANIA SZKOLNEGO PROGRAMU PROFILAKTYKI:

• Zapobieganie problemom związanym z używaniem substancji psychoaktywnych, niepowodzeniom w nauce, wypadkom, przestępstwom, aktom przemocy, autoagresji,
• Otoczenie opieką i alternatywnymi oddziaływaniami wychowawczymi uczniów zagrożonych niedostosowaniem społecznym,
• Opóźnienie inicjacji alkoholowej, nikotynowej poprzez organizowanie działań profilaktycznych,
• Prowadzenie działań profilaktycznych kształtujących postawy, wartości i umiejętności prozdrowotne,
• Organizowanie pogadanek i warsztatów dla rodziców, podnoszących umiejętności wychowawcze w stosunku do swoich dzieci,
• Rozpoznawanie warunków życia i nauki uczniów sprawiających problemy wychowawcze,
• Współpraca szkoły z instytucjami w zakresie profilaktyki-policja, poradnie specjalistyczne, sąd,
• Prowadzenie warsztatów umiejętności poprawnego porozumiewania się i empatii dla uczniów,
• Analizowanie przyczyn zachowań ryzykownych wśród uczniów, organizowanie działań, umożliwiających wycofanie się z danej dysfunkcji.

EWALUACJA

Ewaluacja SPP nastąpi poprzez diagnozę wybranych obszarów, przeprowadzenie badań diagnostycznych dotyczących realizacji założeń programu. Narzędzia ewaluacji: ankiety, wywiady, obserwacje, badania socjometryczne. Wnioski z ewaluacji posłużą do aktualizacji programu.